Beveren-Ijzer

Spinning 2008

Om 19u30 op het H. Brigidaplein starten we stipt richting Poperinge. Aangekomen in het Body-fitcentrum trekken we richting kleedkamers. 20 uur stipt kunnen we beginnen aan ons avondje zweten.
Eerst wordt alles in gereedheid gebracht om comfortabel op ons stalen ros te zitten. Zadel op juiste hoogte, stuur op juiste plaats, drinkbus in de houder en handdoek in handbereik. De lesgever van dienst zet zijn muziekinstallatie in gang en vraagt om stilletjes te beginnen fietsen. Losrijden noemen ze dat. Na een gezapig tempo als opwarming en na eerst nog een korte uitleg voor de nieuwkomers over de bediening van de weerstandsknop, begint het lastige werk
	Met aangepaste muziek worden we op ritme gebracht om onze eerste beklimming te fietsen. Natuurlijk hoe hoger we komen hoe moeilijker het wordt en des te lastiger de weerstand is. De eerste zweetdruppels rollen van onze neus. Boven gekomen is het eventjes uitbollen en natuurlijk komt zoals gewoonlijk de afdaling. Met lichte tred razen we in volle vaart naar beneden. Bocht na bocht vliegen we langs rotsen en ravijnen tot beneden in het dorp waar ons een frisdrank wacht. We rijden rustig door het dorpje en kunnen even uitrusten van onze inspanning, de muziek klinkt door de luidsprekers het publiek juicht ons toe. Het is blijkbaar een bergrit want nog geen paar minuutjes verder begint algauw terug een beklimming. Nu iets aan een gezapiger tempo. Boven gekomen wordt er nog een sprintje uitgetrokken om punten voor de bolletjestrui. De afdaling wordt nu ook aan een rustiger tempo gereden. Terug beneden rijden we nu iets langer aan een goed tempo en we kunnen ook een onze rug rechten. Ondertussen zijn we al een goed halfuur aan het spinnen en zo komen vlot aan de bevoorrading. Onze verzorgers geven de handdoek om ons zweet af te vegen. Nog een steile beklimming volgt en met een daverende afdaling fietsen we richting aankomst. We zetten ons in slagorde om de sprint aan te trekken. Nog een laatste krachtinspanning en zoals gewoonlijk de eerste won. De tweede eindigde net achter de eerste. Daarna volgde het volledige peloton met nog enkele achterblijvers. Hadden ze pech of den "héten honger" de ploegleider zal het wel nooit weten.
Einde was streching van de vermoeide spieren en de fietsen terug in orde zetten voor de volgende dag. Iedereen keerde met goed gevoel terug naar huis. De organisatoren zagen een flink peloton aan hun inschrijvingstafel voorbij schuiven en hopen voor de volgende rit nog een grotere belangstelling. De prijzen worden enkel en alleen maar uitgedeeld aan het einde van de tour. Het bestuur dankt alvast de goede opkomst.

http://foto.zita.be/4758524158